வானவில்

வானில்
ஏழு நிறங்களாய்
அர்ஜுனன் வளைத்த வில்!

சான்று

மண் மீதான
மழையின் காதல்
குடைக்காளான்! 

தனியுரிமை நிரந்திரமில்லை

தனியுரிமை தலைவனே
சொற்களில் புதுமை தந்தாய்
கனவுகளை நவீனம் செய்தாய்
நினைவுகள் அசல்பட 
மனிதர்களை சுதந்திரமாக
செயல்படச் செய்தாய்
தேகம் புழுவெய்தி எலும்புகள்
நிர்வாணம் அடையும்
அந்த மரணம் தான்
நிஜத்தைப் புலப்படுத்தும்!

தன்னம்பிக்கை

இறந்த பின் பிறப்பதும் 
கடந்த காலம் நிகழ்காலமாவதும் 
சாத்திய மற்றதே 
எதுவும் மெய்படாமல் போகலாம்
ஒருநாள் கனவுகள் மெய்படுவது
சாத்தியமே!

மறுசுழற்சி

உலகம்  வெப்பமயமாதலில் கருகி வருகிறது
புல் பூண்டு வளர்க்க இடம் இல்லாமல்
கூரைகளில் மணல் பரப்பி சுந்தரவனமாகும்
கட்டிடங்கள் மரக்கூழ் செய்ய
மரங்கள் இல்லாமல் காகிதங்களே
காகிதமாகிய கதையில் கசங்கி போன
என் காதல் கடிதம் போல் மறுசுழற்சிபடுமோ காதல்.    

நித்திரை கலயுதடி

நித்திரை கலயுதடி

மார்கழி மாத இரவில்

சித்திரமாக உன்முகம்

என் கனவில் வர

நித்தம் நித்தம் வீ பூக்கும்  

நிரந்திரமாக என்னுயிர் வாங்கும்

சூத்திரம் ஏதும் உண்டோ

என்னை சுண்டி இழுக்கும் பெண்ணே

தத்தை மொழிபேசி என் ஜீவன்

சினுங்கவைத்து கருந்கூத்தல்

வாடையில் மயக்கி என்னை

விவாகம் முடித்து ஒருமாத

காலம் ஆனா பின்னும்

தனிமையில் உறங்கும் போது

நித்திரை கலயுதடி